Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2016

Ερωτικές Ιστορίες: Χάρτινη Πανοπλία

Μετά την τελευταία τους συνάντηση, ένα πράγμα είχε καρφωθεί στο μυαλό του να της πει, ούτε κοπλιμέντο, ούτε κάποιο φαϊνό σχόλιο για να την κολακεύσει ή να την προλάβει πριν εκείνη κάνει οποιαδήποτε δεύτερη σκέψη σχετικά με τις συναντήσεις τους. "Με ενδιαφέρεις. Με ενδιαφέρει να σε γνωρίσω, με ενδιαφέρει να σε δω καλύτερα". Αυτό. Μια πρώιμη εκδήλωση ενδιαφέροντος, μέσα στη χαώδη σκέψη και την εξίσου χαώδη ζωή τους, ένας τρόπος να της πει αυτό που λαϊκότερα κάποιος θα εξέφραζε ως "Μη χαθούμε" μαζί με ένα "Μου αρέσεις". Για εκείνον βέβαια ήταν μια πρώιμη εκδήλωση ενδιαφέροντος που θα του εξασφάλιζε ίσως και τη δυνατότητα να μην παρεξηγηθεί ή εκτεθεί, σε περίπτωση που από την πλευρά της δεν ήταν αμοιβαία η έλξη. 

Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2016

Tinos, Greece

Σαν το καλοκαίρι, δεν έχω άλλη εποχή. Και σαν τα ταξίδια δεν έχω άλλη απόλαυση. Κι ας είναι μικρά, κοντινά, σύντομα, κι ας διαρκούν πολύ λιγότερο από την προσμονή τους ή το συναίσθημα που αφήνουν μετά. Αρκεί να συμβαίνουν. Να γεμίζουν τις ώρες με νέες εικόνες, με άλλο φως και χρώματα, να γίνονται νοσταλγία και μετά νέα προσμονή. Και ξανά, κι άλλο φως. Έτσι νιώθω κάθε φορά που φεύγω. Έτσι ένιωσα στην πρόσφατη, δεύτερη φορά μου στην Τήνο. Ένα νησί που δεν έχω προλάβει να γνωρίσω, αλλά νιώθω ήδη οικείο -ίσως κιόλας γιατί αγαπώ κάθε Κυκλαδονήσι που έχω επισκεφθεί-, σαν να με καλεί. 

Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2016

Cannes 2016 -part II

Φέτος στις Κάννες ο καιρός ήταν καλύτερος από κάθε άλλη φορά. Προετοιμασμένες για βροχή και μέτριες θερμοκρασίες, είχαμε την ευχάριστη έκπληξη να περάσουμε μόνο ηλιόλουστες μέρες -με εξαίρεση τις ''δροσερές'' αίθουσες προβολών- που ευνοούσαν τις μετακινήσεις μεταξύ των ταινιών, τις βόλτες, τις στάσεις για brunch στην παραλία ή σε κιόσκια κατά μήκος της Κρουαζέτ. (Αγαπημένο σποτ για φωτογραφίες & μια άλλη άποψη των Καννών από το τέλος μαρίνας, κάτω). 

Τρίτη, 31 Μαΐου 2016

Days in Cannes

Έξι χρόνια μετά την πρώτη μου φορά στις Κάννες και το κινηματογραφικό φεστιβάλ, φέτος έζησα ξανά -για 5η φορά- το όνειρο της μεγαλύτερης διοργάνωσης του σινεμά. Και επιμένω, όσες φορές κι αν το ζήσω, πως πρόκειται για όνειρο -ένα όνειρο για όσους έχουν έρθει από όλα τα μέρη του κόσμου να παρουσιάσουν τις μικρού ή μεγάλου μήκους ταινίες τους σε χιλιάδες θεατές, αλλά και όσους -όπως εμείς- αγαπούν τον κινηματογράφο, τα ταξίδια, τις εξορμήσεις και τις συγκινήσεις, τη διασκέδαση, το καινούργιο, το άγνωστο, τη σκοτεινή αίθουσα, τις αναμονές, τους τίτλους έναρξης και τέλους, τις ωραίες γεύσεις, τις σινεφίλ βραδιές, τα πάρτι. Φέτος partners in crime ήταν η Δήμητρα, η Φωτεινή και η Άντυ, με τις οποίες τα πρωινά διασκορπιζόμασταν καθεμία και σε άλλη αίθουσα για διαφορετική προβολή, και συναντιόμασταν στη διάρκεια της ημέρας για να προγραμματίσουμε το πλάνο των επόμενων προβολών και να ετοιμαστούμε για τις απογευματινές ταινίες στο Lumiere Theater -εκεί όπου γίνονται οι επίσημες πρεμιέρες και το περίφημο κόκκινο χαλί- και να καταλήξουμε για φαγητό ή ποτό, σε κάποιο πριβέ πάρτι ή στο Petit Majestic που μας ξενάγησε ο Ηλίας.  

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2016

Insta-Spring in Greece

Αυτό το ποστ, με τις 20 αγαπημένες μου εικόνες της Άνοιξης -βρίσκονται όλες στο Instagram-, συνοψίζει τα αγαπημένα μου μέρη και τις πιο οικείες βόλτες μου -ανάμεσα σε Λουτράκι και Αθήνα, λοιπόν, αυτές είναι οι διαδρομές που δεν χορταίνω να επαναλαμβάνω για τις απαραίτητες δόσεις οξυγόνου, ομορφιάς, πράσινου και γαλάζιου. (Πάνω, η θέα από το μοναστήρι του Οσίου Παταπίου, μερικά χιλιόμετρα έξω από το Λουτράκι. Κάτω, το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι, η γειτονιά μου)